Zij was de laatste. Maar ook zij kon niet inpluggen bij mijn persoonlijkheid.
Niets zal mij beroeren kunnen
Oneindig onsterfelijke liefde schijnt rondom mij als miljoenen zonnen
Zij noden en zij noden mij doorheen het Grote Alles
Zonnestraal
Nadat ik een kwartiertje doelloos door de stad had gestruind zag ik haar zitten: op het terras van een café ietwat bezijden de grachtengordel. Ze was verdiept in een boek, een roman, zo schatte ik in aan de hand van het omslag. Iets in mij zei me dat ik halt moest houden.
De cipressen van het Vlaamse land
Deze man was beter dan Parker of Coltrane, iets wat hij waarschijnlijk zelf niet in het minst besefte! In zijn voddige kloffie, een walm van wiet en alcohol om hem heen, leefde hij zijn werkloze bestaan in deze achterbuurt van Gent, terwijl hij hoorde te schitteren op de grootste podia van de wereld!
Melodieuze wind
Niet slechts een geringe verbazing bekroop mij toen ik in de in een smetteloos zwart rokkostuum gestoken man, die achter de vleugel plaatsnam, wijlen de heer Franz Liszt herkende. Dit is onmogelijk, dit bestáát niet, schoot er door mijn hoofd: ik bevind me ofwel in een droom, dan wel in een psychose.
Verbintenis
Is het niet spijtig wanneer je gedurende je hele leven niet één keer een moord hebt gepleegd?
De moeder van mijn beste vriend
Ik kreeg een kleur en was in het bezit van wat waarschijnlijk de eerste erectie in mijn leven was.
Lubna
Als we een dochter hadden mogen krijgen, had ik haar Lubna gedoopt.
Remco in mei
Het is een taal, een manier van door het leven laveren, die niet kwetst, niet schrijnt. Het is de melancholie die nog juist draaglijk is, verlicht door de relativeringen waarvan zijn persoonlijkheid en oeuvre doordrenkt zijn.
Midzomernachtdroom, Deel 2
Seizoenen verstreken waarin ik nog slechts zelden een gedachte wijdde aan die uit de werkelijkheid getilde midzomernacht. Tot het moment dat ik vanochtend, exact drie jaar later, eveneens op de eenentwintigste juni, dezelfde flyer als van drie jaar terug op mijn deurmat vond.